Od 12 sierpnia 2026 r. rozporządzenie PPWR jest co do zasady stosowane bezpośrednio w Polsce i pozostałych państwach Unii Europejskiej. Chodzi o rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, które weszło w życie 11 lutego 2025 r. Nowe przepisy dotyczą opakowań niezależnie od materiału, z którego je wykonano. Obejmują więc nie tylko plastikowe butelki, lecz także szkło, puszki, kartony, skrzynki i opakowania transportowe. Obowiązki PPWR mogą dotyczyć producenta żywności, właściciela marki napojowej, importera, hurtowni czy sklepu internetowego. Ich zakres zależy od roli przedsiębiorcy w łańcuchu dostaw. Pierwszym praktycznym krokiem powinno być zestawienie używanych opakowań, ich części składowych i dostawców, obejmujące zarówno opakowanie produktu, jak i jego zabezpieczenie na czas transportu. Komisja Europejska sama dokładnie opisuje zakres i daty istotne dla PPWR.
Spis treści
Odpowiedzialność za zgodność opakowania nie zawsze spoczywa na zakładzie, który fizycznie je wyprodukował. W PPWR „wytwórcą” może być przedsiębiorca zlecający wykonanie opakowania lub produktu w opakowaniu pod własną nazwą albo znakiem towarowym. Ma to szczególne znaczenie przy produkcji kontraktowej i markach własnych. Firma zlecająca rozlew napoju pod swoją marką nie powinna zakładać, że wszystkie obowiązki przejmuje rozlewnia lub dostawca butelek. Zgodnie z wyjaśnieniami Komisji znaczenie mają oznaczenie marką i uprawnienia do określania cech opakowania. Odrębnym pojęciem jest „producent”, którego rola wiąże się z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta, w tym finansowaniem gospodarowania odpadami w danym państwie. Importerzy i dystrybutorzy również mają własne obowiązki weryfikacyjne. Dlatego dla każdego rodzaju opakowania warto ustalić odpowiedzialny podmiot i sposób przekazywania dokumentów
Deklaracja zgodności UE musi mieć oparcie w rzeczywistej ocenie opakowania i dokumentacji technicznej. Z PPWR wynika, że przed wprowadzeniem opakowania do obrotu wytwórca przeprowadza właściwą ocenę zgodności, przygotowuje dokumentację określoną w załączniku VII, a po wykazaniu zgodności sporządza deklarację według załącznika VIII. Zakres oceny uwzględnia wymagania mające zastosowanie do danego opakowania oraz terminy ich stosowania. Dokumentacja techniczna opakowań powinna pozwalać ustalić ich konstrukcję, materiały i podstawy potwierdzenia zgodności, w tym odpowiednie wyniki badań lub ocen. Samo ogólne zapewnienie dostawcy, że opakowanie jest „ekologiczne”, nie zastępuje tych dowodów. Wytwórca przechowuje dokumentację techniczną i deklarację przez 5 lat dla opakowań jednorazowych oraz 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku, licząc od wprowadzenia opakowania do obrotu. Warto też wdrożyć procedurę aktualizacji dokumentów po zmianie materiału lub projektu.
PPWR od 12 sierpnia 2026 r. wprowadza ograniczenia PFAS w opakowaniach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Zakaz wprowadzania do obrotu dotyczy opakowań zawierających te substancje w stężeniu równym określonym w art. 5 ust. 5 wartościom granicznym lub wyższym. Nie należy zatem przedstawiać go jako bezwzględnego wymogu całkowitego braku PFAS. Rozporządzenie przewiduje również ograniczanie substancji potencjalnie niebezpiecznych i, z uwzględnieniem przewidzianych odstępstw, limit 100 mg/kg dla łącznej zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach lub ich częściach składowych. Dla producentów żywności i napojów oznacza to potrzebę sprawdzenia informacji o materiałach, powłokach, nadrukach i zamknięciach oraz ustalenia, czy posiadane dowody wystarczają do wykazania zgodności. Jeżeli opakowanie jest wprowadzane jako wielokrotnego użytku, trzeba ponadto uwzględnić wymagania art. 11 dotyczące jego właściwości i przydatności do kolejnych użyć.
Już teraz należy zapewnić identyfikację opakowania i wymagane dane wytwórcy. Art. 15 ust. 5 i 6 przewiduje m.in. oznaczenie umożliwiające identyfikację, np. numer typu lub partii, oraz dane kontaktowe odpowiedzialnego podmiotu. Informacje powinny pozwalać powiązać opakowanie z dokumentacją; skorzystanie z dokumentu towarzyszącego wymaga uwzględnienia przesłanek przewidzianych w przepisach. To obowiązek odrębny od przyszłej, zharmonizowanej etykiety składu materiałowego, której stosowanie ma rozpocząć się 12 sierpnia 2028 r. albo 24 miesiące po wejściu w życie odpowiednich aktów wykonawczych, zależnie od tego, która data jest późniejsza. Nie należy też odkładać całej oceny zdatności do recyklingu do 2030 r.: ogólny wymóg wynika już z art. 6 ust. 1, natomiast szczegółowe kryteria projektowania i oceny będą stosowane później. Nowe wymagania dotyczące minimalizacji opakowań i minimalnej zawartości recyklatu mają własne terminy, zasadniczo od 2030 r., a część zależy dodatkowo od aktów Komisji. Wdrożenie PPWR warto więc rozpocząć od audytu odpowiedzialności, dokumentacji i oznaczeń, połączonego z harmonogramem dalszych zmian.
Nie. PPWR nie wprowadza oznakowania CE jako potwierdzenia zgodności opakowania z tym rozporządzeniem. Jeżeli znak CE znajduje się na pudełku, może odnosić się do zapakowanego produktu podlegającego innym przepisom. Nie stanowi wówczas dowodu zgodności samego opakowania z PPWR
Nie ma ogólnego zwolnienia małych firm. Istnieją jednak szczególne rozwiązania dotyczące przypisania obowiązków dostawcy opakowania. Trzeba odróżnić wyjątek definicyjny z art. 3 ust. 1 pkt 13 lit. b, dotyczący dostawcy w tym samym państwie członkowskim, od art. 15 ust. 12, który na potrzeby obowiązków z tego artykułu odnosi się do dostawcy znajdującego się w Unii. Każdy wyjątek wymaga sprawdzenia wszystkich jego przesłanek.
Sam zakup lub wyprodukowanie opakowania przed tą datą nie rozstrzyga o możliwości jego dalszego wykorzystania. Kluczowy jest moment wprowadzenia do obrotu w rozumieniu PPWR. W odniesieniu do ograniczeń PFAS Komisja potwierdza możliwość pozostawienia na rynku opakowań wprowadzonych wcześniej, ale nie przewiduje ogólnego okresu na zużycie zapasów niespełniających tych ograniczeń. Dlatego warto zachować dokumenty pozwalające ustalić status konkretnej partii.
Nie automatycznie. Art. 14 reguluje twierdzenia dotyczące ekologiczności odnoszące się do właściwości objętych wymaganiami PPWR. Muszą one dotyczyć właściwości wykraczających poza odpowiednie minimum prawne i jasno wskazywać, czy dotyczą całego opakowania, jego części czy wszystkich opakowań wprowadzanych przez przedsiębiorcę. Dowody potwierdzające twierdzenie powinny znaleźć się w dokumentacji technicznej.
Radca prawny
Radca prawny specjalizujący się w obsłudze przedsiębiorców z sektora żywności i napojów (FMCG i HORECA), ze szczególnym naciskiem na regulacje rynku alkoholi. Łączy praktykę prawną z działalnością edukacyjną. Wykładowca Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Autor bloga "Browar Paragraf".
Copyright © 2026 Wszystkie prawa zastrzeżone
Strona stworzona przez domseo.pl | Polityka prywatności | Polityka plików cookie
